T 0318 51 90 39

Van ‘groene revolutie’ naar transitie

07 oktober 2021 - Ginkel

In ons familiebedrijf is het een belangrijk uitgangspunt: beginnen is winnen. We bedoelen hiermee dat we hoe dan ook altijd beginnen: we komen in actie, doen ervaringen op en ontwikkelen door. We bestaan nu 118 jaar en zullen dit blijven dit doen. In tijden waarin veel wordt vergaderd, bedacht en geschreven, is het niet altijd makkelijk om deze houding vast te houden. Maar de komende tijd zullen we wel moeten beginnen, want de urgentie is hoog.

Auteur: Wim van Ginkel, Greenfluencer 2020 en gasthoofdredacteur Stad+Groen 7

Rond de millenniumwisseling waren de eerste tekenen van een naderende ‘groene revolutie’ waar te nemen. Er kwam belangstelling voor groen uit onverwachte hoek, vooral voor groen op daken. Meervoudig grondgebruik raakte in zwang en architecten gingen de tuin op het dak projecteren. Dat was het begin van een enorme ontwikkeling, die nu, anno 2021, tot uiting komt in het stedelijk gebied. ‘Levende gebouwen’ met groen aan, op en in het gebouw, worden normaal. En er zijn meer manieren waarop de steden vergroend worden: tegel eruit – groen erin, bomen met een kroonvolume dat de nieuwe omstandigheden aankan, meer natuur in de stad, initiatieven in verband met water en droogte, ecosysteemdiensten … Dit groen heeft heel diverse eigenaren; het gaat niet meer alleen om openbaar groen.

Deze groene revolutie trekt groepen mensen aan die in het verleden geen binding hadden met onze sector. Groen is hot en door de zichtbare gevolgen van de klimaatverandering, stikstofcrisis en coronacrisis komt er een versnelling op gang – niet alleen in de steden, ook in het landelijk gebied. ‘Nederland 2120’ van de WUR stimuleert en visualiseert deze versnelling, door niet een plan te maken voor een levend gebouw, maar voor het gehele land. Hiermee wordt de revolutie een transitie. En dan wordt het spannend!

In een transitieperiode zijn er koplopers, volgers en groepen die vasthouden aan hoe het was

Het mooie van dit themanummer is dat je de transitie voor je ziet als je alle artikelen tot je laat doordringen. ‘Kan niet’, ‘wil niet’ en ‘het zal wel’ maken plaats voor commodificatie en Ecocredits. De waarde van groen in harde euro’s komt steeds vaker op tafel.

Als ik als ondernemer naar deze ontwikkeling kijk, zie ik een toename van groene en blauwe oplossingen. Wij als vakmensen weten dat groen niet vanzelf tot wasdom komt; dat vereist kennis, kunde en hard werken. Maar ook het durven nemen van verantwoordelijkheid voor wat je maakt: niet opleveren na het inboetjaar, maar na tien, twintig, dertig jaar, en aantonen dat je hebt gemaakt wat je hebt beloofd. Wat niet verandert, is dat een boom pas na tien tot twintig jaar doet wat je ervan verwacht en dat natuur tijd nodig heeft om zich te ontwikkelen.

Het bovenstaande betekent dat we kennis en kunde nodig hebben op alle niveaus, dus van medewerkers met een praktijkopleiding tot en met mensen met een wetenschappelijke opleiding. Met al die goed opgeleide vakmensen kunnen we mooie dingen maken. Maar als we niet de capaciteit hebben om die te onderhouden en te begeleiden, als we de realisator niet verantwoordelijk kunnen maken voor wat er wordt gerealiseerd, zullen we er niet in slagen om de maatschappelijke behoefte aan groene oplossingen in te vullen.